Mari Domingi


Mari Domingi euskal mitologiako pertsonaia berri bat da eta, Olentzerorekin batera, neguko solstizioko ospakizunen baitan kokatu behar dugu. 

Mari Domingi mendian txabola batean bizi da. Lanbidez artzaina da eta gazta bikainak egiten ditu. Txabola ondoan sagastia du eta sagar erreak jatea asko gustatzen zaio. Basoko landare eta izakiak ongi ezagutzen ditu, eta badaki sendabelar desberdinak nola erabili jendea sendatzeko. Batzutan, kostaldeko herrietara ere joaten da saregilei laguntzera, gustukoa baitu arrantzaleen sareak konpontzea. Emakume zintzoa eta maitagarria da, eta umeak asko maite ditu!

Olentzero eta biak elkarren ondoan bizi dira mendian, euren txabolak oso hurbil daude eta lagun minak dira. Elkarri laguntzen diote, auzolanean, bakoitzak dakienarekin eta duenarekin. Lehen, eguberri bezperan, elkarrekin jaisten ziren herrira sua egiteko ikatza banatzera. Gaur egun, 
opariak ekartzen dituzte  gau horretan Euskal Herriko umeentzat. Jostailu asko beraiek egiten dituzte, zura lantzen trebeak dira eta. Zakua jostailuz betetzen dute eta herrira jaisten dira Gabon gauean, etxez etxe, poza eta zoriontasuna banatzera.

Euskal Herriko umeentzat berdin da eskutitza Mari Domingiri edo Olentzerori idaztea, biak dira pertsonaia mitologiko magikoak eta bien artean egingo dute dagokien lana.


Mari Domingiren abestia (AMAROA BERTSIO, kutsu erligiosorik gabe):

Horra Mari Domingi

begira horri

gurekin nahi duela

herrira etorri.

Gurekin nahi baduzu

herrira etorri

atera beharko duzu

gona zahar hori.

Zatoz, zatoz, zure bila nenbilen ni!

Zatoz, zatoz, zure bila nenbilen ni!

Zatoz goazen ta adora dezagun

herrian jaio den negu eder hori,

Negu eder hori.

Irrintzi eta poza,

algararekin

hori behar dinagu

guk elkarrekin.

Pozez adora (de)zagun

negu bat ona

berak ekar d(i)ezagun

gaur zoriona.

Zatoz, zatoz, zure bila nenbilen ni!

Zatoz, zatoz, zure bila nenbilen ni!

Zatoz goazen ta adora dezagun

Herrian den negu eder hori

Negu eder hori.





Comments